Van sociale huur naar middenhuur: Sonya schoof door binnen haar gebouw
Toen Sonya (34) twee jaar geleden terugkeerde naar Nederland, kwam ze in aanmerking voor een sociale huurwoning. Inmiddels heeft ze een vaste baan en een stabiel inkomen. Toen haar een middenhuurwoning werd aangeboden, besloot ze die kans te grijpen. Daarmee kwam haar sociale huurwoning vrij voor een andere woningzoekende.
Dankzij een tip van haar moeder schreef Sonya zich al op haar achttiende in als woningzoekende. Toen ze na jaren in Zuid-Afrika te hebben gewoond terugkeerde naar Utrecht, had ze nog geen baan en kwam ze in aanmerking voor een sociale huurwoning. Al snel kreeg ze een studio toegewezen. "De studio was klein, maar prima. Ik woon alleen, dus ik heb niet veel nodig."
Een onverwachte kans
Sonya was niet actief op zoek naar een andere woning. Maar een e-mail bood een mooie kans: "Ik kreeg deze middenhuurwoning aangeboden. Ik was helemaal niet op zoek, maar het leek precies iets voor mij." Het proces verliep snel. Ze mocht als eerste komen kijken en moest direct beslissen. "Dat was even schakelen."
De keuze bleek uiteindelijk logisch. Inmiddels werkt Sonya als ICT-projectmanager en heeft ze een stabiel inkomen. "Ik dacht ook: het is goed om mijn sociale huurwoning vrij te spelen. En ik wilde hier graag blijven." Door door te schuiven kwam haar sociale huurwoning beschikbaar voor een andere woningzoekende.
Meer ruimte, dezelfde stad
Sonya woont in het voormalige drukkerijgebouw van Van Boekhoven Bosch in de Utrechtse binnenstad. Met 65 vierkante meter biedt het appartement bijna twee keer zoveel ruimte als haar oude studio van 35 vierkante meter. "Mijn studio was standaard, dit voelt bijzonder en natuurlijk lekker ruim." De woning heeft hoge plafonds, een groot gebogen raam en een industriële uitstraling die verwijst naar het verleden van het gebouw.
Rust midden in de stad
Minstens zo belangrijk als de woning zelf vindt Sonya de gemeenschappelijke binnentuin achter het gebouw. "Dat is echt het mooiste aan deze plek. Ik loop zo de stad in, maar aan de andere kant is het ineens heel rustig." Via haar onderbuurman kwam ze in contact met de tuingroep, die het groen onderhoudt en activiteiten organiseert. "We komen eens in de drie weken bij elkaar. Dan werken we in de tuin en drinken daarna koffie of thee, soms eten we samen."
Buren die naar elkaar omkijken
Volgens Sonya zorgt de tuin voor meer contact tussen bewoners. "Omdat je samen bezig bent, praat je makkelijker en blijf je langer hangen." Ze merkt ook dat bewoners elkaar helpen als dat nodig is. "Buurman Harry is onlangs gevallen en zit nu in het gips. Dan zie je dat iedereen helpt. Boodschappen doen, even langsgaan. Dat gaat vanzelf." De bewoners verschillen in leeftijd en achtergrond, maar juist die mix maakt het wonen volgens haar prettig. "Je leert van elkaar."
Sonya voelt zich inmiddels helemaal thuis op haar nieuwe plek. "De combinatie van stadse drukte, de rust van de tuin en de betrokken mensen maakt het wonen hier bijzonder."